شهوات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شهوات . [ ش َ هََ ] (ع اِ) ج ِ شهوة.(ترجمان علامه ٔ جرجانی ) (اقرب الموارد). رجوع به شهوة شود. ◄ میلها و آرزوها. (ناظم الاطباء). ◄ اشتیاق و رغبت و خواهش هوا. (ناظم الاطباء) : بلذت علم از لذات ملک و شهوات دنیا قناعت نمود. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٤٢٤). هرکه ترک شهوات ازبهر قبول خلق داده است از شهوت حلال بشهوت حرام افتاده است . (گلستان ). رجوع به شهوت و شهوة شود. ♦ شهوات نفسانی ؛ میل و خواهش نفس و حرص و اشتیاق آن و طمع و اشتهای آن . (ناظم الاطباء). ♦ شهوات نفسانیه ؛ شهوات نفسانی . (ناظم الاطباء). رجوع به شهوات نفسانی شود. ◄ حرص . (ناظم الاطباء).
شهوات . [ ش ُ هََ ] (اِخ ) لقب موسی بن بشار ابومحمد شاعر. (یادداشت مؤلف ). رجوع به موسی بن ... شود.