شهویة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شهویة. [ ش َ هََ وی ی َ / ی ِ ] (از ع، ص نسبی ) مؤنث شهوی . (فرهنگ فارسی معین ). ♦ قوه ٔ شهویه ؛ قوه ٔ جذب ملایم یا جذب مطلوب الحصول . مقابل قوه ٔ غضبیه . قوه ٔ دفع مُنافر یا دفع مهروب عنه . نفس آرزو. قوة بهیمیه، و آلتها الکبد. (یادداشت مؤلف ).