شور انگیختن

شور انگیختن . [ اَ ت َ ] (مص مرکب ) تهییج کردن . اثاره . (یادداشت مؤلف ) : جنگی که تو آغازی صلحی که تو پیوندی شوری که تو انگیزی عذری که تو پیش آری . منوچهری . بس کن ز شور انگیختن وز خون ناحق ریختن کز بس شکار آویختن می بگسلد فتراک تو. خاقانی . ◄ فتنه و آشوب برپا کردن : ای بسا شورا کز آن زلفینکان انگیختی گر نترسیدی تو از منصور عادل کدخدای . منوچهری . هر روز بهر دستی رنگی دگرآمیزی هر لحظه بهر چشمی شور دگر انگیزی . خاقانی . ◄ بانگ و فغان برآوردن : صبح پیش ازوقتشان عید از درون برساخته مرغ پیش از وجدشان شور از نهان انگیخته . خاقانی .