شوران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شوران . [ ش َ ] (اِخ ) حرة شوران ؛ یکی از سنگستانهای حجاز است . (منتهی الارب ).
شوران . [ ش َ ] (اِخ ) کوهی است نزدیک مدینه که آب باران بسیار دارد. (منتهی الارب ).
شوران . (اِخ ) محلی است ازآن ِ بنی یربوع در اود یا وادیی است در دیار سلیم و گویند کوهی است طرف چپ عقیق و کوه مزبورمشرف بر سد بلندی است، چشمه های فراوان دارد که در آنها ماهی سیاهی به اندازه ٔ یک ذراع یافت می شود و آن ماهی پاکیزه ترین نوع ماهی است . (از معجم البلدان ).