شورسان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شورسان . (اِخ ) در شواهد زیر ظاهراً مراد شوره زارهای میان مسکن نعمان بن منذر (حیره ) و مدائن است : که از کشور شورسان بود مرز کسی خاک او را ندانست ارز. فردوسی . ره شورسان تا در طیسفون زمین خیره شد زیر نعل اندرون . فردوسی .
شورسان . (اِ مرکب ) مخفف شورستان . شوره ستان . نمک زار. (یادداشت مؤلف ). شوره زار. زمین شوره . شوره کات .