شوره ستان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شوره ستان . [ رَ / رِ س ِ ] (اِ مرکب ) شورستان : نیست عجب گر شود از کلک تو شوره ستان دل من بوستان . خاقانی . چون زی مدینه آمده مهد رفیع تو ز ابر عطات شوره ستان بوستان شده . خاقانی . رجوع به شورسان و شورستان شود.