شکانیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکانیان . [ ش َ ] (اِخ )قومی شبانکاره ای کوه نشینند مردمانی بشاشند مفسد و راهزن و مقام در قهستان گرمسیر دارند و اکنون ضعیف حالند و اتابک ایشان را عاجز گردانیده است و سران ایشان هلاک کرده و برداشته . (فارسنامه ٔ ابن البلخی ص ١٦٧).