شکاه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکاه . [ ش ِ ] (ع اِمص ) قرابت و نزدیکی . (ناظم الاطباء).
شکاه . [ ش ِ ] (ع مص ) مشابه و مانند کسی گردیدن و قرین او شدن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (آنندراج ). مشاکهه . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). و رجوع به مشاکهة شود.