شکاوند

شکاوند. [ ش َ وَ ] (اِخ ) شکاوندکوه، نام کوهی است که آنرا اشکاوند نیز خوانند. (از فرهنگ جهانگیری ). نام کوهی . (ناظم الاطباء) : نشیمن گرفت از شکاوندکوه همی دارد از رنج گیتی ستوه . اسدی . به راه شکاوند چون باد تفت شب قیرگون روی بنهاد و رفت . اسدی .