شکر افشاندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکر افشاندن . [ ش َ ک َ / ش َک ْ ک َ اَ دَ ] (مص مرکب ) شکر فشاندن . شکر پاشیدن . شکر ریختن . (یادداشت مؤلف ). ◄ سرود خوش خواندن . خنیاگری کردن بنکوئی . نوای جانبخش ساز سر کردن . ◄ نواهای دل انگیز و نغمه های شیرین نواختن : سمعها پر سماع داودیست کز سر زخمه شکّر افشانده ست . خاقانی . ◄ شیرین سخنی کردن . و رجوع به شکرافشانی شود.