شکرآلود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکرآلود. [ ش َ ک َ / ش َک ْ ک َ ] (ن مف مرکب ) آلوده به شکر. کنایه از سخت شیرین : کنی یادم به شیر شکّرآلود که دارد تشنه را شیر و شکر سود. نظامی . چنین سقمونیای شکّرآلود ز داروخانه ٔ سعدی ستانند. سعدی . و رجوع به شکرآکند و شکرآگین شود.