شکرآگین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکرآگین . [ ش َ ک َ / ش َک ْ ک َ] (ص مرکب ) شکرین . کنایه از سخت شیرین : ز فرقت لب مرجان شکّرآگینت به جان رسیدم کار و به لب رسیدم جان . سوزنی . و رجوع به شکرآکند و شکرآلود شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکرآگین . [ ش َ ک َ / ش َک ْ ک َ] (ص مرکب ) شکرین . کنایه از سخت شیرین : ز فرقت لب مرجان شکّرآگینت به جان رسیدم کار و به لب رسیدم جان . سوزنی . و رجوع به شکرآکند و شکرآلود شود.