شکرافشانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکرافشانی . [ ش َ ک َ / ش َک ْ ک َ اَ ] (حامص مرکب ) پخش شکر.(فرهنگ فارسی معین ). ◄ گفتار شیرین و خوش . (ناظم الاطباء). شیرین سخنی . (فرهنگ فارسی معین ). ♦ شکرافشانی کردن ؛ کنایه از شیرین زبانی کردن . سخنان شیرین گفتن . ۩ نغمه ها و نواهای خوش نواختن . ۩ سخنان لطیف و شیرین نگاشتن : چرا به یک نی قندش نمی خرند آنرا که کرد صد شکرافشانی از نی قلمی . حافظ.