شکرخندی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکرخندی . [ ش َ ک َ / ش َک ْ ک َ خ َ ] (حامص مرکب ) حالت و چگونگی شکرخند. شیرین لبخندی . شیرین تبسمی : بجز از خوبی و شکرخندی داشت پیرایه ٔ هنرمندی . نظامی . شکر ناب در شکرخندی عقد عناب در گهربندی . نظامی . و رجوع به شکرخند وشکر خندیدن شود.