شکرخواره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکرخواره . [ ش َ ک َ خوا / خا رَ / رِ ] (نف مرکب ) شکرخوار. شکرخای . (یادداشت مؤلف ) : شکربوزه با نوک دندان براز شکرخواره را کرده دندان دراز. نظامی . و رجوع به شکرخوار و شکرخای شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکرخواره . [ ش َ ک َ خوا / خا رَ / رِ ] (نف مرکب ) شکرخوار. شکرخای . (یادداشت مؤلف ) : شکربوزه با نوک دندان براز شکرخواره را کرده دندان دراز. نظامی . و رجوع به شکرخوار و شکرخای شود.