شکست برداشتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکست برداشتن . [ ش ِ ک َ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) ترک و شکاف برداشتن بنا و مایل به ویرانی گردیدن . ترک و غاچ برداشتن . آثار ویرانی چون شکاف و خسف در بنایی پدیدار شدن . (یادداشت مؤلف ). ♦ شکست برداشتن سقف (دیوار) ؛ ترک برداشتن آن .(یادداشت مؤلف ).