شکنجه کش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شکنجه کش . [ ش ِ ک َ ج َ/ ج ِ ک َ / ک ِ ] (نف مرکب ) شکنجه کشن-ده . آنکه تحت عذاب و شکنجه قرار دارد. (یادداشت مؤلف ) : سپاه درد و غم از هر طرف هجوم کنند که دل شکنجه کش عیشها و عشرتهاست . طالب آملی (از آنندراج ).