شیرین گشتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شیرین گشتن . [ گ َ ت َ ] (مص مرکب ) شیرین گردیدن . شیرین شدن . ♦ شیرین گشتن دهان ؛ شیرین کام و کامیاب گشتن : از آن جمله تلخی که بر من گذشت دهانم جز امروز شیرین نگشت . سعدی . رجوع به شیرین گردیدن و شیرین شدن شود.