شیرین گفتار

شیرین گفتار. [ گ ُ ] (ص مرکب ) شیرین کلام . شیرین زبان . (ناظم الاطباء) : تا ز آئینه ٔ شبرنگ نیاید بیرون متکلم نشود طوطی شیرین گفتار. صائب (از آنندراج ). رجوع به مترادفات کلمه شود. ◄ شیرین گفتار؛ (اِ مرکب ) مقلوب گفتار شیرین : اول دل من گرم همی داشتی و من دل بر تو فروبسته بدان شیرین گفتار. فرخی . رجوع به شیرین سخن (اِ مرکب ) شود.