صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۵۱۷

رسید خانه زین عاقبت به کام از تو هلال یکشبه‌اش شد مه تمام از تو چه نسبت است به خورشید رنگ روی ترا؟ که ریگ بادیه گردید لعل فام از تو ز نقش پای چه گلدسته‌ها به سر زده است زمین ساده دل‌ای سرو خوش خرام از تو ز من پیام خودای شهسوار باز مگیر که تازیانه شوق است هر پیام از تو مرا ز تیغ تغافل بس است ایمایی من آن نیم که توقع کنم سلام از تو