صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۵۲۶

ز شرم قد بلند تو آب گردد سر به زیر خاک نهان از حجاب گردد سرو در آن چمن که نهال تو جلوه گر گردد ز طوق فاخته پا در رکاب گردد سرو ز بس خراب شد از جلوه تو، نزدیک است که آشیانه جغد و غراب گردد سرو بلند نام ز عشق است حسن هر جا هست ز جوش فاخته مالک رقاب گردد سرو به خار و خس نتوان کشت شعله را، ترسم ز سوز سینه قمری کباب گردد سرو ز طوق فاخته گردابها کند تصویر اگر ز شرم تو زین گونه آب گردد سرو در آن ریاض که صائب قلم به کف گیرد عجب که سبز دگر از حجاب گردد سرو