صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۶۶۵۳

می‌فشانم آستین بر افسر گوهرنگار تا سرم را زیر پای خوش خرام آورده‌ای از عبادت بر قبول خلق اگر داری نظر روی در بتخانه از بیت الحرام آورده‌ای می‌کشی دست نوازش هر نفس بر دوش زلف تا کدامین مرغ زیرک را به دام آورده‌ای نیست از غیرت به هر کس عرض دادن بی‌حجاب دختر رز را چو در عقد دوام آورده‌ای دیده رغبت گر از دنیای دون پوشیده‌ای در همین جا روی در دارالسلام آورده‌ای آرزوی عمر جاویدان ترا صائب بجاست بی‌غم از ایام اگر صبحی به شام آورده‌ای تا به روی کار خط مشکفام آورده‌ای یکقلم روشن سوادان را به دام آورده‌ای