صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۱۲۴

ز ناله‌ام در و بام قفس نگارین است ز گریه‌ام چمن روزگار رنگین است خزان نسیم برون رانده‌ای است از چمنش بهار نسخه آن پنجه نگارین است به نامه حسرت آغوش خود چه بنویسم؟ که این کتاب مناسب به خانه زین است چنان به بستر آسودگی نهم پهلو؟ مرا که خواب پریشان به زیر بالین است