صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۱۷۴

از ما به گفتگو دل و جان می‌توان گرفت این ملک را به تیغ زبان می‌توان گرفت ما را بس است گوشه ابروی التفات این صید رام را به کمان می‌توان گرفت افتادگی است چاره خصم سبک عنان با خاک پیش آب روان می‌توان گرفت