صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۱۸۵

ناله بلبل به بال شیون ما می‌پرد چشم شبنم در هوای گلشن ما می‌پرد آفتابی هست در طالع شبستان مرا یک دو روزی شد که چشم روزن ما می‌پرد از فغان ما گلستانت بلند آوازه شد شعله حسنت به بال دامن ما می‌پرد حاصل ما تنگدستان را به چشم کم مبین چشم برق از اشتیاق خرمن ما می‌پرد