صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۲۲۱

ز عشق افزون تمنای دل خودکام می‌گردد ز خورشید قیامت این ثمرها خام می‌گردد ز همواری نگین تا نامور گردید دانستم که هر کس می‌شود هموار، صاحب نام می‌گردد سگ لیلی به جز لیلی نگردد آشنا با کس وگرنه آهوی وحشی به مجنون رام می‌گردد