صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۲۳۰

ازان فرهاد دایم جای در کوه و کمر دارد که از هر لاله نقش پای گلگون در نظر دارد دلم از فکر مژگانش نمی‌آید برون صائب همیشه خون گرم من جدل با نیشتر دارد