صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۳۹۵

مژگان من ز اشک دمی بی‌گهر نبود این شاخ بی‌شکوفه لخت جگر نبود آیینه‌ات ز دود خط آخر سیاه شد خط بر زمین کشیدن ما بی‌اثر نبود