صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۴۷۷

از عشق اگر لاف زنی دشمن کین باش با بخت سیه همچو سیاهی و نگین باش ای صبح مزن خنده بیجا، شب وصل است گر روشنی چشم منی پرده نشین باش