صائب تبریزی | دیوان اشعار | متفرقات | شماره ۴۷۶

به گوشه قفس از آشیانه قانع باش نه‌ای حریف میان، با کرانه قانع باش مریض مصلحت خویش را نمی‌داند به تلخ و شور طبیب زمانه قانع باش