صابح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صابح . [ ب ِ ] (ع ص، اِ) نعت فاعلی از صبح . ◄ الحق ُ الصابح ؛ حق پیدا و آشکارا. (منتهی الارب ). ◄ الصابح و الصبوح ؛ شرب بامداد است . (معجم البلدان ). ◄ (اِخ ) کوهی است که مسجد خیف در بن آن واقع است . (معجم البلدان ).