صامغان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صامغان . [ م َ ] (اِخ ) کوره ای است در جبل در حدود طبرستان و نام آن به فارسی بمیان است . (معجم البلدان ). رجوع به الجماهر بیرونی ص ٧٠ و تاریخ ابن اثیر ج ٣ ص ١٩ و فهرست تاریخ کرد شود.
صامغان . [ م ِ ] (ع اِ) دو کرانه ٔدهان که ملتقای هر دو لب است . یا جای فراهم آمدن آب دهان در دو جانب لب . (منتهی الارب ) (مهذب الاسماء).