صبوعیم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صبوعیم . [ ص َ ] (اِخ ) (آهوان ) یکی از شهرهای مؤتفکات است (سفر پیدایش ١٠: ١٩ و ١٤: ٢ و ٨ و سفر تثنیه ٢٩: ٢٣ و هوشع ١١: ٨). (قاموس کتاب مقدس ).
صبوعیم . [ ص َ ] (اِخ ) موضعی است که بنیامینیان بعد از اسیری در آنجا ساکن شدند (نحمیا ١١: ٣٤) و محلش فعلاً معلوم نیست . وادی صبوعیم (اول سموئیل ١٣: ١٨) وادیی است که ظاهراً در طرف شرقی مخماس بطرف دشت بر بوده و تا به این روزها شق الصباع خوانده میشود. (قاموس مقدس ).