صددروازه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صددروازه . [ ص َ دَ زَ ] (اِخ ) به یونانی هکاتم پیلس نام شهری است که در دوره ٔ سلوکیان و اشکانیان رونقی داشته است . در باب محل این شهر عقاید مختلف است ولی اکثر عقیده دارند، که در جنوب غربی دامغان کنونی بوده است . در عصر هخامنشی ارتباط این شهر با ایالت ری بوسیله راهی برقرار بود. بهنگام حمله ٔ اسکندر چون مقدونیها درآنجا آزوقه ٔ فراوان داشتند، اسکندر چند روز در این شهر بماند و ضیافتی داد. صد دروازه از نقاطی است که دربار اشکانی پس از حرکت از تیسفون در تابستان در آنجا توقفی داشته است . به سال ١٣١٠ هَ . ش (١٩٣١ - ١٩٣٢ م .) دکتر شمیدت برای کشف محل این شهر در جنوب دامغان بحفاری پرداخت . رجوع به ایران باستان (ص ١٤٩٢ و ١٦٢١ و ١٦٣٦ و ١٦٤٥) شود.