صدصد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صدصد. [ ص َ ص َ ] (اِخ ) زنی است . (منتهی الارب ).
صدصد. [ ص َ ص َ ] (ق مرکب ) صدتا صدتا.و مقصود تکثیر است یعنی فراوان : بعیب خویش یک دیده نمائی بعیب دیگران صدصد گشائی . نظامی . جنیبت کش وشاقان سرائی روانه صدصد از هر سو جدائی . نظامی . ز هر پیشه کآید جهان را بکار گزین کرد صدصد همه پیشه کار. نظامی .