صدکار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صدکار. [ ص َ ] (ص مرکب ) چندین کاره . دارنده ٔ چندین هنر : منم در کار خود صدکار و بی کار بگاه مهر دل صدیار و بی یار. (ویس و رامین ). ◄ (اِ مرکب ) کار بسیار : ز بهر مردم بیگانه صد کار بنام و ننگ باید کرد ناچار. (ویس و رامین ). و صد در این بیت ها افادت تکثیر کند. ◄ احتمالا" در بیت زیر معنی آرایش دهد : رخانش همچو تیغ زنگ خورده بناخن سر بسر صدکار کرده . (ویس و رامین )