صدگان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صدگان . [ ص َ دَ ] (اِ مرکب ) مِآت .
صدگان . [ ص َ ] (اِمرکب ) نام وزن مخصوصی است . سنگ صد درم : مرد بقال در ترازوی خویش سنگ صدگان نهاد از کم و بیش . سنائی . در ترازو ندید صدگان سنگ گشت دلتنگ از آن و کرد آهنگ . سنائی . و رجوع به صد درم شود.