صرفیین

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

صرفیین . [ ص َ فی یی ] (ع ص، اِ) ج ِ صرفی در حالت نصب و جر رجوع به صرفی و رجوع به صرفیون شود.