صواب نمای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صواب نمای . [ ص َ ن ُ / ن ِ / ن َ ] (نف مرکب ) راست نماینده . هدایت کننده ٔ به راست . درست نماینده . آنکه یا آنچه صواب را بنماید : بر ضمیر صواب نمای صاحبقران سعادت انتما خطور نمود. (حبیب السیر چ ١تهران ص ١٢٤). به اقتضای رأی صواب نمایش میسر. (حبیب السیر چ ١ تهران ج ٣ ص ١). و رجوع به صواب نمودن شود.