صیغل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
صیغل . [ صی ی َ ] (ع ص، اِ) خرمائی که بعض آن به بعض چسبیده، چون که بشکافند از آن خطوط نمودار شود و کم است که اینچنین درغیر برنی یافت شود. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ♦ طین صیغل ؛ گلی که بعض آن بر بعض نشسته باشد. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).