ضبث
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ضبث . [ ض َ] (ع مص ) سخت به پنجه گرفتن چیزی را. سخت گرفتن . (تاج المصادر) (زوزنی ). بکف و پنجه گرفتن چیزی . (منتخب اللغات ). به پنجه گرفتن چیزی . ◄ زدن کسی را. ◄ بسودن ناقه و جز آن را تا فربهی ولاغری آن معلوم شود. پرماسیدن ناقه . (منتهی الارب ).
ضبث . [ ض َ ب ِ ] (ع اِ) شیر بیشه . (منتهی الارب ).