ضرمة

ضرمة. [ ض َ رَ م َ ] (ع اِ) نیم سوخته از شیحه و از شاخ خرما. ج، ضَرَم . (منتهی الارب ). نیم سوز. هیزم نیم سوخته . هیزم آتش گیر. (مهذب الاسماء). ◄ خدرک آتش . ◄ آتش . (منتهی الارب ). ◄ ما بها نافخ ضرمة؛ یعنی نیست در آن کسی . (منتهی الارب ) (مهذب الاسماء).

ضرمة. [ ض َ رَ م َ ] (اِخ ) یوم ُ ضرَمة؛ نام جنگی از جنگهای عرب . (عقد الفرید ج ٦ ص ٧٥).

ضرمة. [ ض ِ م َ ] (اِخ ) ابن ضِرمة. جد است هاشم بن حُرمله را. (منتهی الارب ).