ضهیاء

ضهیاء. [ ض َهَْ ی َءْ ] (ع اِ) نباتی است که به نبات سیال ماند. ◄ (ص ) زنی که حیض نیارد. ◄ زنی که شیر و پستان ندارد. (منتهی الارب ).

ضهیاء. [ ض َهَْ ] (ع ص ) زنی که نه حیض آورد و نه باردار گردد، یعنی مانا بمردان گردیده باشد، یا آنکه حیض آرد و باردار نگردد. ضَهْیاة. (منتهی الارب ). زن که عادت نبیند. زن که هیچ خون نبیند و فرزند نیز نیارد. ◄ زنی که او را شیر نباشد. ◄ زنی که پستان نباشد او را. (منتهی الارب ). ◄ درختی است خاردار. (منتهی الارب ).