ضهید

ضهید. [ ض َهَْ ی َ ] (ع ص ) نیک سخت (ولافَعْیَل سواه ). (منتهی الارب ).

ضهید. [ ض َهَْ ی َ ] (اِخ ) جایگاهی است (یا آن به صاد است ). (منتهی الارب ). ابن جنی گوید: و من فوائت الکتاب ضهید اسم موضع، و مثله عتید و کلاهما مصنوع، و قد ورد فی الفتوح فی ذکر فلاة بین حضرموت و الیمن یقال لها ضَهْیَد فعلی ̍هذا لیست بمصنوعة. (معجم البلدان ).