طاق
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
[ معر. ] (ص.) ۱- فرد. ۲- یکتا، بی مانند.
(اِ.) ۱- تاک، مو. ۲- درختی که شاخه نداشته باشد.
[ معر. ] (اِ.) ۱- سقف، سقف محدب. ۲- طیلسان، ردا. ۳- دست، طاقه. ۴- رف، طاقچه.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
[ معر. ] (ص.) ۱- فرد. ۲- یکتا، بی مانند.
(اِ.) ۱- تاک، مو. ۲- درختی که شاخه نداشته باشد.
[ معر. ] (اِ.) ۱- سقف، سقف محدب. ۲- طیلسان، ردا. ۳- دست، طاقه. ۴- رف، طاقچه.