طالحین

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

طالحین . [ ل ِ ] (ع ص، اِ) ج َ طالح در حالت نصب و جر. بدکاران . تبهکاران . بدکرداران . و رجوع به طالح شود.