طاوسیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طاوسیان . [ وو ] (اِخ ) قبیله ای از قبایل قزوین، اصلشان از تخم طاوس بن کیسان است . و او از تابعین بود، در ایشان علمای عالی مرتبه بوده اند، چون شیخ محمد و پسرش ابوجعفر عراقی . (تاریخ گزیده ٔ عکسی چ اروپا ص ٨٤٧). و رجوع به تاریخ ادبیات ایران تألیف براون . ترجمه ٔ علی اصغر حکمت ص ١١٥ شود.