طبران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طبران . [ طَ ب َ ] (اِخ ) دهی است بسرحد قومس . (منتهی الارب ). شهری است بسرحد قومس . (معجم البلدان ). طابران . یکی از دو شهری بود که مجموع آنها را طوس مینامیده اند. و شهر دیگر نوقان بوده است . (حواشی چهارمقاله ٔ عروضی ص ٤٧). و طابران را طبران نیز گفته اند. رجوع به طابران شود. ◄ در سابق نزدیک دروازه ٔ اصفهان نیز جائی موسوم به «طبران » بوده : الی ان وصلنا الی طبران، علی باب اصبهان . (عیون الانباء ج ٢ ص ٦). رجوع به تاریخ الحکماء قفطی چ لیپسیک ص ٤٢١ شود.