طبنة

طبنة. [ طُ ن َ ] (ع اِ) آواز طنبور. ◄ آواز رباب . ◄ بازیچه ای است . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ج، طُبَن، طُبْن .

طبنة. [ طِ ن َ ] (ع اِمص ) زیرکی .(منتهی الارب ) (آنندراج ) (مهذب الاسماء). ج، طِبَن .

طبنة. [ طُ ن َ ] (اِخ ) شهری است بر کرانه ٔ افریقیه نزدیک سرزمین مغرب کنار نهر زاب، این شهر به دست موسی بن نصیر گشوده شد و بیست هزار تن اسیر از آنجا گرفت، پادشاه آن که «کسیله » نام داشت گریخت . باروی این شهر با آجر بسیار سخت بنا شده، کوشک و حومه ای دارد. بین قیروان تا سجلماسة شهری از آن بزرگتر نیست . عمربن حفص هزار مرد المهدی بسال ٤٥٤ هَ . ق . بنای این شهر را نو ساخت . (معجم البلدان چ وستنفلدج ٣ ص ٥١٥). و آن مسقط گروهی از مشاهیر علماء و ادباء بوده است . رجوع به قاموس الاعلام ترکی و طبن شود.