طحطوط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
طحطوط. [ طَ ] (اِخ ) و آن را طحطوطالحجارة نیز نامند. دهی است بزرگ در صعید مصر بر مشرق نیل نزدیک فُسطاط، واقع در صعید ادنی و ابوجعفر طحاوی فقیه معروف از این قریه است نه از قریه ٔ طحا، چنانکه قبلاً گذشت . (معجم البلدان چ مصر ج ١ ص ٣١).